Üniversite bahçelerine, öğrencilerin günlük akışı içinde karşılaşacağı gezici bir ses kabini yerleştiriliyor. Her gün farklı bir lokasyona taşınan kabin; güçlü tipografisi, yalın tasarımı ve tek bir cümlesiyle dikkat çekiyor: "Merak ediyorsan… Ahizeyi kaldır."
Dışarıda kampüsün hareketi, içeride kişiye özel bir dinleme alanı var. Katılımcı ahizeyi kaldırıyor, organ bağışı hakkında merak ettiği soruyu seçiyor ve uzmanların hazırladığı kısa, önceden kaydedilmiş yanıtı dinliyor.
Kimlik bilgisi, bağış beyanı veya kararını açıklaması istenmiyor. Deneyim, ikna etmek üzerine değil; rahatça soru sorabilmek üzerine kuruluyor.
Kabindeki stilize organ çizimleri, çıkışta bir pin serisine dönüşüyor. İsteyen kişi seçtiği pini çantasına ya da yakasına takarak deneyimden küçük bir parça taşıyor. Pin, "Bağışçıyım" demiyor; "Merak ettim." diyor.
Eşlik eden kart, resmî kaynaklara yönlendiren QR kodlarıyla bilgiyi ve aileyle konuşmayı başlatabilecek bir soruyla merakı kampüsün dışına taşıyor.
Firma, ürünleriyle değil, bu alanı mümkün kılan proje destekçisi kimliğiyle yer alıyor. Kampanyanın ziyaretçide bıraktığı son cümle ise net.
"Soru sormak, bir karar vermek değildir."
Kampanya kapanış cümlesi